Onderwatervloot

Onderwatervloot*

 

Met zwaarden lang geleden neergelaten

liggen we hier onder de spiegel van het water.

Wij zijn de stille getuigen van trots verleden

van een dorp dat de taal spreekt van de zee.

 

Soms bereikt ons een streling van zonlicht.

Dan varen we uit in onze dromen, hijsen we zeilen

gaan overstag om met opgeheven hoofden

binnen te komen in de Oude Haven.

 

Wanneer de Zuidwesterwind waait en het water daalt

worden onze contouren zichtbaar

vermolmd hout dat ringen sneller verliest

dan er jaren voorbijgaan.

 

Wij berusten in ondergang, onze geraamten

kermen en kraken met deining mee.

Water omarmt ons – fossielen uit de toekomst –

het sluit ons in, geleidelijk worden we één.

 

 

 

* Voor de kust van Spakenburg bevindt zich het botterkerkhof:

in lokaal dialect het Sjutenkârkhof genoemd.

 

 

Winnend gedicht Parade der Poëten Eemnes 2018